در جامعه ایی که همیشه سعی دارد بصورت مطلق به اطراف خویش بنگرد ، و طوری از انسانهای تاثیر گذار خویش روایت کند که انگار همه خوبی یا بدی در آنها جمع شده است. و ظاهرا اگر خوب است آخر همه خوبی هست و شاید همچون خدا باید پرستیدش و کسی حق نقد و بررسی اش ندارد و در آن سمت هم اگر بد است دیگر بد است کسی حق ندارد درباره اش حتی فکر کند. این نوع تفکر شاید یکی از آفات اندیشه ورزی در جامعه ایران است. یعنی همه چی یا سفید یا سیاه است. و رنگ خاکستری و مابین این دورنگ اصلا وجود ندارد. این آفت شامل همه نوع سطوح جامعه از روشنکفر گرفته تا مذهبی و روحانی و استاد دانشگاه و سیاست مدار و روزنامه نگار بگیرید تا مردم کوچه بازار.
یکی از این افرادی که ما سعی داریم همچون قدیس تعریف نمیائیم شهید سید مرتضی آوینی است. تا وقتی که ایشون شهید شدند همه سعی کردند از ایشان یک اسطوره خوبی همچون یک فرشته و حتی خدای روی زمین بسازند در حالی که همه ما انسان هستیم و حق خطا داریم . ولی تو این زمانهایی که از شهادت این شهید گذشته همه مراسم ها تبدیل شده به مراسم خسته کننده و بیهوده ایی که هیچ خروجی ندارد فقط به آه و ناله و گریه که چرا قدر شهید آوینی را ندانستیم، گذشته است. ولی تا حالا برنامهایی ندیدم به طور دقیق به نقد و بررسی آثار و اندیشه شهید که به اعتراف هممان نهادهای ناله گستر که اندیشمندی قابل بوده بپردازند. چرا یک عده از بررسی و زندگی واقعی آوینی می ترسند؟ از سر ندانستن هست یا قصد و علتی؟ نسل جدید آیا مفاهیمی که این دوستان عرضه می کنند را درک میکنند؟ آیا نسل جدید هنوز به آرمان قدیس پرور نسل گذشته وفادار هست ؟ چرا میترسیم از جوانی آوینی بگوئیم ؟ چرا فکر میکنیم آوینی خوب آوینی مرده است؟ چه ایرادی دارد که به جوان امروز بگوئیم کامران آوینی خودش راهش را انتخاب کرد و شد مرتضی آوینی ؟ اگر جوان امروز بفهمد آوینی در جوانی چه فکر می کرده ، چه می پوشیده ، و بعد چه شد که امروز به این نوع تفکر رسیده آیا جوان دهه ۸۰ آن را با گشودگی نمی پذیرد؟ و کاش راه طی شده آوینی را برای جوان و خیلی از افراد دیگر بیان می نمودیم بدون سانسور و کم و کاست
در هر صورت برای پاسخ به این سوالات فکر کنم باید نشریه سپده دانایی که در سال ۷۸ ویژه نامه ایی در معرفی نیمه پنهان زندگی شهید سید مرتضی آوینی منتشر نمود را به شما معرفی نمایم و شاید باید از نو تمام مطالب این ویژه را بخوانیم . با قسمتهای خاکستری این شهید آشنا بشویم. و شاید که برای ما عینی و زمینی بشود .راحت تر بتوانیم با این انسان ارتباط فکری برقرار کنیم .
سرمقاله (+)
……حاشیه بر متن……………
آوینی خوب، آوینی مرده! (+)
برگزیده ای از مجله سوره به سردبیری شهید آوینی (+)
